|
عنوان
|
فراوانی و الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی عفونت های اسینتوباکتربومانی جداشده از بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه دو بیمارستان شاخص تهران
|
|
نوع پژوهش
|
طرح پژوهشی خاتمهیافته
|
|
کلیدواژهها
|
اسینتوباکتر بومانی، مقاومت به کارباپنم، مدت بستری، مرگ و میر.
|
|
چکیده
|
مقدمه: عفونت های ناشی از اسینتوباکتر بومانی تولیدکننده کارباپنماز مقاوم به چند دارو (CRAB) چالش های جدی در مراقبت های بهداشتی ایجاد می کنند و منجر به افزایش پذیرش در بخش مراقبت های ویژه، مدت اقامت طولانی تر در بیمارستان و میزان مرگ و میر بالاتر می شوند.
هدف: این مطالعه با هدف ارزیابی نسبت جدایه های CRAB و فراوانی مقاومت چند دارویی (MDR)، مقاومت گسترده دارویی (XDR) و مقاومت همه دارویی (PDR) آنها انجام شد. همچنین همبستگی بین عوامل خطر بالینی - مانند سن، جنس، مدت بستری در بیمارستان، بیماری های همراه و مصرف آنتی بیوتیک - و افزایش مرگ و میر تجزیه و تحلیل شد.
روش ها: 185 نمونه بالینی از بیماران بخش مراقبت های ویژه در تهران بین اکتبر و دسامبر 2024 جمع آوری شد. جدایه های اسینتوباکتربومانی از طریق آزمایش های بیوشیمیایی و مولکولی شناسایی شدند و حساسیت آنتی بیوتیکی با استفاده از روش کربی-بائر تعیین شد. داده های جمعیت شناختی ثبت شدند و رگرسیون لجستیک دوتایی ارتباط بین عوامل خطر و مرگ و میر تجزیه و تحلیل شد. نتایج: اسینتوباکتر بومانی در 49 نمونه (62/30 درصد) شناسایی شد که 25 نمونه (51 درصد) منحصراً دارای ایزوله اسینتوباکتربومانی بودند. میانگین سنی 57 سال با میانه 62 بود. حدود 3/67 درصد از بیماران بیماری های زمینه ای داشتند و 5/73 درصد به دستگاه تهویه مکانیکی متصل بودند. میزان مرگ و میر 3/65 درصد (32 نفر) بود که رابطه معنی داری بین مرگ و میر و مدت بستری در بیمارستان وجود داشت (04/0p=). افزایش سن (47/0p=)، مدت بستری در بیمارستان (03/0p=) و دیابت (04/0p=) از عوامل مهم مرگ و میر بودند. میزان مقاومت به سفالوسپورین ها و کارباپنم ها 100 درصد بود، در حالی که کلیستین کمترین مقاومت را با 2/12 درصد داشت. همه ایزوله ها MDR بودند. 71 درصد به عنوان XDR و 8/1 درصد به عنوان PDR طبقه بندی شدند. نتیجه گیری: این مطالعه عوامل مهم مرتبط با مرگ و میر در عفونت های CRAB را برجسته می کند و بر نیاز به استراتژی های ضدمیکروبی جدید و استفاده محتاطانه از آنتی بیوتیک ها در دستورالعمل های درمانی تأکید دارد.
|
|
پژوهشگران
|
مریم مبارک قمصری (نفر اول)
|