|
Title
|
نقش تغذيه و تنش آبي در تشكيل جوانه گل
|
|
Type
|
Presentation
|
|
Keywords
|
واژگان كليدي: تنش آبي، كربوهيدرات ها، گل دهي ناشي از تنش، فيزيولوژي باروري، سيگنالينگ مولكولي.
|
|
Abstract
|
فرآيند انتقال از فاز رويشي به زايشي در گياهان، پاسخي پيچيده به شبكه اي از سيگنال هاي دروني و محرك هاي محيطي است. اين پژوهش به بررسي نقش محوري تنش آبي و پويايي كربوهيدرات ها در مديريت زمان بندي و القاي گل دهي مي پردازد. يافته ها حاكي از آن است كه گياهان در مواجهه با شرايط نامساعد، از راهبرد «گل دهي ناشي از تنش» به عنوان يك مكانيسم تكاملي براي تضمين بقاي گونه از طريق توليدمثل اضطراري استفاده مي كنند. در اين ميان، كربوهيدرات ها فراتر از نقش متابوليكي، به عنوان ميانجي هاي سيگنالينگ عمل كرده و با تجمع در نقاط مريستمي، الگوي بيان ژن هاي كليدي در تمايز جوانه هاي گل را تغيير مي دهند.بررسي ها نشان مي دهد كه تنش آبي با ايجاد تغييرات در فشار تورژسانس سلولي و تحريك مسيرهاي هورموني، منجر به تسريع در آغازش زايشي و تغيير جهت انرژي از رشد رويشي به سمت شكوفايي مي شود. اگرچه تنش هاي محيطي و محدوديت هاي تغذيه اي مي توانند به عنوان محرك هاي القاكننده باروري عمل كنند، اما شدت و مدت زمان اين عوامل بر كيفيت نهايي بذر و توازن جنسي گل ها تأثيرگذار است. در نهايت، درك دقيق برهم كنش ميان پتانسيل آبي و وضعيت كربوهيدراتي بافت ها، بستري علمي براي مديريت فيزيولوژيك باروري و بهينه سازي عملكرد محصولات در شرايط تنش فراهم مي آورد.
|
|
Researchers
|
Freshteh Maskani (First researcher) , Atefeh Nasiri (Second researcher) , seyed ali andi (Third researcher)
|