|
چکیده
|
تاکنون گزارش های زیادی مبنی بر این که کوئرستین دارای خواص آنتی اکسیدانی و آنتی التهابی، به خصوص اثرات ضدالتهابی است، وجود دارد. یک مطالعه فارماکولوژیک بر روی موش های دیابتی، اثر کوئرستین را بر تغییرات بیان اینترلوکین-6 و فاکتورهای بیوشیمیایی کلیه بررسی کرده است. در این مطالعه به بررسی اثر کوئرستین پرداخته شد.
روش پژوهش:
در این مطالعه تجربی، 40 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار با وزن حدود 180 گرم استفاده شد. موش ها به 5 گروه (هر گروه 8 سر) تقسیم شدند:
گروه کنترل (نرمال سالین)گروه دریافت کننده کوئرستین با دوز 60 میلی گرم بر کیلوگرم به صورت خوراکی به مدت یک ماه، گروه دیابتی (با تجویز داخل صفاقی 60 میلی گرم بر کیلوگرم استرپتوزوتوسین)،گروه دیابتی + کوئرستین (دریافت کوئرستین با دوز 60 میلی گرم بر کیلوگرم خوراکی به مدت یک ماه). قند خون بالاتر از 250 میلی گرم در دسی لیتر با گلوکومتر تأیید شد. در پایان ماه، مجدداً قند خون اندازه گیری شد. موش ها با کتامین و زایلازین بیهوش شده و از قلب خون گیری به عمل آمد. سرم جدا شده و کلیه ها برای بررسی های بعدی جداسازی و هموژن شدند. بیان ژن اینترلوکین-6 به روش Real-Time PCR در بافت کلیه اندازه گیری شد. همچنین مقادیر BUN، کراتینین و اسید اوریک در سرم تعیین گردید.
یافته ها:
بیان ژن اینترلوکین-6 در بافت کلیه موش های گروه دیابتی افزایش معنی داری نسبت به گروه کنترل داشت (p<0.0001) و در گروه درمان با کوئرستین، بیان این ژن به طور قابل توجهی کاهش یافت. مقادیر BUN و اسید اوریک در سرم موش های دیابتی نسبت به گروه کنترل افزایش معنی داری نشان داد (p<0.0001) و در گروه درمان با کوئرستین، مقادیر این فاکتورها کاهش یافت. در حالی که در مقدار کراتینین سرم در گروه های مختلف تفاوت آماری مشاهده نشد.
نتیجه گیری: کوئرستین در شرایط دیابتیک می تواند بیان ژن سیتوکین التهابی اینترلوکین-6 را کاهش دهد و فاکتورهای بیوشیمیایی مرتبط با عملکرد کلیه ها را بهبود بخشد.
|